Το pro-tasis επιλέγει και προτείνει

10 ιδέες που θα αλλάξουν την Ελλάδα του 2024

Συγγραφέας: 
Θεοδωρόπουλος Δημήτρης , Νικολαΐδης Ηλίας
10 ιδέες που θα αλλάξουν την Ελλάδα του 2024

Το τέλος των δήμων όπως τους ξέρουμε

Από τον Βασίλη Σωτηρόπουλο

Εδώ και δύο χρόνια δέχομαι τις καταγγελίες των Αθηναίων για τα προβλήματα του δήμου. Οι πολίτες θεωρούν ότι σχεδόν κάθε πρόβλημά τους μπορεί να λυθεί από τον δήμο, ακόμη και όταν γνωρίζουν ότι υπεύθυνο είναι το κράτος. Η πιο δυσάρεστη φράση για μένα είναι «δεν έχω αρμοδιότητα». Θα ήθελα να επιτρεπόταν να λύσω κάθε πρόβλημα κακοδιοίκησης που αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες μου. Και τελικά, αυτό θα έπρεπε να ισχύει: ο δήμος να λύνει όλα τα δημόσια προβλήματα των κατοίκων.

Τα «πόθεν έσχες» Δημάρχων και Αντιδημάρχων των 100 μεγαλύτερων Δήμων σε μια ιστοσελίδα

Συγγραφέας: 
Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς
Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς

Αθήνα, 12 Φεβρουαρίου 2014- Την ενίσχυση της διαφάνειας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσα από την καλύτερη πρόσβαση του πολίτη στη δημόσια πληροφορία προάγει η Διεθνής Διαφάνειας-Ελλάδος (ΔΔ-Ε), συγκεντρώνοντας και παρουσιάζοντας τα «πόθεν έσχες» Δημάρχων και Αντιδημάρχων των 100 μεγαλύτερων* Δήμων της χώρας σε μια δημόσια προσβάσιμη ιστοσελίδα www.transparency.gr/diafanis-topiki-aftodioikisi. Η ΔΔ-Ε, υποστηρίζοντας το διαφανή τρόπο λειτουργίας των δημοσίων λειτουργών, αναδεικνύει κάθε προσπάθεια προς την κατεύθυνση αυτή κάνοντας, μέσω του προγράμματος «Διαφανής Τοπική Αυτοδιοίκηση», ένα πρώτο βήμα στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Η διαχείριση της κρίσης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη: αποτελέσματα, αβεβαιότητες, προοπτικές

Συγγραφέας: 
Τάσος Γιαννίτσης
Η διαχείριση της κρίσης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη: αποτελέσματα, αβεβαιότητες,

(Ομιλία σε εκδήλωση-συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο)

Η κρίση που πέρασε το Ευρώ και η Ευρώπη μετά το 2007, και που ακόμα δεν έχει κλείσει τον κύκλο της, εκφράζει το μέγεθος της ανευθυνότητας των οραματιστών του ενιαίου νομίσματος. Όχι ότι το όραμα ήταν λάθος. Όμως, πολλά λάθη έγιναν στον τρόπο υλοποίησης και διαχείρισης του εγχειρήματος στην εύκολη πρώτη δεκαετία, αλλά και στα χρόνια της κρίσης. Οι οραματιστές κάθε φορά έχουν σημαντική ευθύνη για το όραμά τους. Το ίδιο και οι κληρονόμοι των οραματιστών. Όμως, κάθε φορά, το λάθος των οραμάτων το πληρώνουν οι πιο αδύναμοι κρίκοι μιας ομάδας χωρών ή ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας στο εσωτερικό μιας χώρας -τα πιο εύπιστα και τα πιο αδύναμα.

Η φυγή και η φωνή

Συγγραφέας: 
Αρίστος Δοξιάδης
Missing Money

Μια μεγάλη παθογένεια της κοινωνίας της Μεταπολίτευσης ήταν ότι διαλέγαμε ιδιωτικές λύσεις, ενώ πληρώναμε και για τις δημόσιες. Η ελίτ έστελνε τα παιδιά σε ιδιωτικά σχολεία και σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, και η πλειονότητα των μεσαίων στρωμάτων, που δεν μπορούσε να πληρώσει τέτοια ποσά, τα έστελνε σε φροντιστήρια. Η ελίτ έμπαινε στα ιδιωτικά νοσοκομεία, και τα μεσοστρώματα έδιναν «φακελάκι» στα δημόσια, γιατί δεν άντεχαν την αναμονή και την αδιαφορία. Αυτά συνέβαιναν, ενώ τα ποσά που πλήρωνε το κράτος για παιδεία και υγεία ήταν συγκρίσιμα με των ευρωπαϊκών χωρών που έχουν καλά δημόσια συστήματα. Οι διαμαρτυρίες για την κατάσταση αυτή ήταν υποτονικές, και επομένως, οι πολιτικοί δεν ένιωθαν την πίεση να αλλάξουν τα πράγματα. Δεν υπήρχε κανένα κίνητρο για βελτίωση σε μεγάλα τμήματα του Δημοσίου και καμιά κύρωση για την κακή ποιότητα των υπηρεσιών.

Ανύπαρκτες θεωρίες και υπαρκτές παθολογίες

Συγγραφέας: 
Σταθης Ν. Καλυβας
Ανύπαρκτες θεωρίες και υπαρκτές παθολογίες

Η «θεωρία των δύο άκρων» είναι ένα σύνθημα, ένα κλισέ με ασαφές και αντιφατικό περιεχόμενο. Θεωρία με τέτοια ονομασία δεν υπάρχει εκτός Ελλάδας, όπως δείχνει μια απλή αναζήτηση στο Διαδίκτυο. Πρόκειται για ντόπια ευρεσιτεχνία, μια άκομψη απόπειρα να στιγματιστούν πρακτικές όπως ο συμψηφισμός ή η εξομοίωση της βίας των άκρων του πολιτικού άξονα.

Μερικές σκέψεις της επόμενης μέρας

Συγγραφέας: 
Σώτη Τριανταφύλλου
image

Δεν θα σχολιάσω εδώ το κλείσιμο της ΕΡΤ: ήδη γράφτηκαν και ακούστηκαν πολλά - ο καθένας μπορεί να σκεφτεί και να εξαγάγει συμπεράσματα. Το σίγουρο είναι, όπως σε πλείστες περιπτώσεις, ότι τα πράγματα παρουσιάζουν πολυσημία κι ότι δεν διακρίνεται εύκολα το καλό από το κακό, το σωστό από το λανθασμένο. Η διαμάχη που ξέσπασε -μία ακόμη από τις αλλεπάλληλες των τελευταίων χρόνων- καταδεικνύει ορισμένες μορφές συλλογικής σκέψης και συμπεριφοράς που έχουν παγιωθεί με δογματικό τρόπο στο κοινωνικό μας σώμα.

Αξιοκρατία στη Δικαιοσύνη

Συγγραφέας: 
Σταύρος Τσακυράκης
Αξιοκρατία στη Δικαιοσύνη

Η επετηρίδα και οι διορισμοί ανώτατων δικαστών στον Αρειο Πάγο και το ΣτΕ.

Σε λίγες εβδομάδες λήγει η θητεία του προέδρου του Αρείου Πάγου, του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, καθώς και αρκετών αντιπροέδρων των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, το Υπουργικό Συμβούλιο πρέπει να αποφασίσει ποιοι από τους υπηρετούντες δικαστές στα αντίστοιχα ανώτατα δικαστήρια θα προαχθούν στις παραπάνω ηγετικές θέσεις. Ο υπουργός Δικαιοσύνης φέρεται να ευνοεί τον διορισμό με βάση την επετηρίδα. Είναι άραγε ορθή η άποψή του;

Οι επιχειρήσεις που λείπουν

Συγγραφέας: 
Αρίστος Δοξιάδης
Αρίστος Δοξιάδης

Παθιάζονται στα κανάλια με το χαράτσι και τις συντάξεις, με τη λιτότητα και την τρόικα, αλλά δεν λένε κουβέντα για τις εισαγωγές και τις εξαγωγές. Δεν είναι πιασάρικο το θέμα, γιατί ποιον να κατηγορήσεις και ποιον να υποστηρίξεις; Το πολύ πολύ να δείξεις έναν εξαγωγέα που περιμένει δύο χρόνια για την επιστροφή ΦΠΑ, αλλά ποιος θα συγκινηθεί;

Ομως, οι εξαγωγές είναι η μόνη ελπίδα μας για νέες δουλειές και για καλύτερα εισοδήματα, και οι μειωμένες εισαγωγές είναι που δείχνουν πόσο φτωχοί είμαστε πραγματικά. Το εμπορικό ισοζύγιο μοιάζει βαρετό, αλλά θα έπρεπε να είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων.

Καμιά δικαιολογία

Συγγραφέας: 
Σταύρος Τσακυράκης
Καμιά δικαιολογία

 

Υπήρξε συμπλοκή κατά τη σύλληψη, οι δράστες ήταν οπλισμένοι και κρατούσαν έναν πολίτη όμηρο, τα σημάδια στα πρόσωπα των συλληφθέντων ήταν από τη συμπλοκή και όχι από κακομεταχείριση. Αυτή περίπου ήταν η εξήγηση της αστυνομίας για τις φωτογραφίες που έδωσε στη δημοσιότητα και οι οποίες έδειχναν τα πρόσωπα των συλληφθέντων με εμφανή σημάδια κακοποίησης.

 Κατ’ αρχάς είναι θετικό ότι η αστυνομία αισθάνθηκε την ανάγκη να δικαιολογηθεί. Σημαίνει ότι τουλάχιστον αναγνωρίζει στα λόγια τη γενική αρχή ότι ποτέ δεν δικαιολογείται η κακοποίηση συλληφθέντος. Είναι επίσης θετικό ότι διατάχθηκε προκαταρκτική εξέταση για τη διαπίστωση της αλήθειας από τις δικαστικές αρχές και ότι ο αρμόδιος υπουργός, στα λόγια και αυτός, αναγνώρισε την ίδια αρχή.

"Η τελευταία σελίδα", Γκαζμέντ Καπλάνι (Λιβάνη)

Συγγραφέας: 
Άννα Δαμιανίδη
"Η τελευταία σελίδα", Γκαζμέντ Καπλάνι (Λιβάνη)

Στο τρίτο του βιβλίο ο Γαζμέτ Καπλάνι συνεχίζει να περνάει σύνορα, με την κυριολεκτική και με τη μεταφορική έννοια. Μετά την περιπέτεια του μετανάστη που έφτασε με τα πόδια απο την Αλβανία στην Ελλάδα πριν από είκοσι χρόνια, την οποία διηγήθηκε με χιούμορ στο Μικρό ημερολόγιο συνόρων, το πρώτο του βιβλίο, μετά την καθημερινή και συστηματική προσπάθεια εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας και νοοτροπίας στο "Με λένε Ευρώπη", το δεύτερο βιβλίο του, υπάρχει τώρα μια επιστροφή. Ο ήρωάς του, μετανάστης χρόνια εγκατεστημένος στην Ελλάδα, πρέπει να γυρίσει πίσω, στην Αλβανία, για την κηδεία του πατέρα του. Κι εκεί τον περιμένουν περιπέτειες παλιές, κρυμμένες αλλά όχι ξεχασμένες, πληγές της βαλκανικής και της ευρωπαϊκής Ιστορίας που ζητούν αποκάλυψη, δικαίωση, κατανόηση. Εκεί ο μετανάστης ανακαλύπτει ότι και ο πατέρας του ήταν πρόσφυγας στην Αλβανία. Τα πάθη του παρελθόντος ζωντανεύουν σε ένα παρόν που έχει κι αυτό ένα σωρό δικά του.

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου