Ιστολόγια

Η χώρα πια δεν αρέσει

image for this post

του Νικόλα Μάστορα Γκουλέμα

Βγήκαμε για ποτό. Φίλοι, ο ένας τραπεζικός υπάλληλος, οι δύο με δικές μας επιχειρήσεις, ένας ξενιτεμένος στην Ζυρίχη κι ένας άνεργος. Ηλικίες από 30 έως 35 όλοι. Αν σκέφτεις ότι μόλις 1 στους 5 ήταν ο άνεργος, πάλι καλά ήταν.

Όσο περνάει ο καιρός και δεν αλλάζει τίποτα, τόσο περισσότερο έρχεται στις κουβέντες το ένα και μοναδικά καυτό θέμα· της μετανάστευσης. Να μείνουμε ή να φύγουμε;

Στις αρχές, το δίλημμα το είχαν όσοι δεν βρίσκανε δουλειά. Πιθανόν να είχαν ένα πτυχίο το οποίο στην Ελλάδα δεν μπόρεσαν να βρουν τρόπο για να αξιοποιήσουν, οπότε η αμέσως επόμενη λύση ήταν η αναζήτηση της τύχης στο εξωτερικό. Κι ήταν λογικό και σεβαστό.

Ένα αβέβαιο Πανεπιστήμιο

image for this post

*του Νικόλα Μάστορα Γκουλέμα

Διαβάζω στον τοπικό ηλεκτρονικό Τύπο πως φαίνεται να ναυαγεί το έργο κατασκευής της Πανεπιστημιούπολης Δυτικής Μακεδονίας. Πιθανότατα τα ρεπορτάζ να επιβεβαιωθούν, δεν είναι όμως μόνο αυτό που πρέπει να απασχολεί. Σαφώς και σαν μεμονωμένη εξέλιξη, θα είναι σημαντική. Αλλά έκπληξη δεν θα είναι· ίσως αποτυχία. Αποτυχία των εμπλεκόμενων πολιτικών φορέων να φέρουν σε πέρας το έργο που ανέλαβαν, αποτυχία των -διορισμένων- Διοικήσεων του Πανεπιστημίου να το στηρίξουν, αποτυχία της τοπικής κοινωνίας να το εκμεταλλευτεί.

Πιο επίπονο από -αυτό καθ’ αυτό- το διαφαινόμενο ναυάγιο της Πανεπιστημιούπολης (κάτι που θα ξανα-θέσει εν αμφιβόλω την ίδια τη βιωσιμότητα του ΠΔΜ), θα είναι η διαπίστωση των λόγων, των αιτιών και των δυσλειτουργιών που οδήγησαν στην εξέλιξη αυτή. Ίσως σε αυτά θα πρέπει να σταθούμε περισσότερο.

Μικρή ΔΕΗ, μεγάλα βάσανα

image for this post

Για αρχή, ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Στην ελληνική αγορά ενέργειας δεν υπάρχει κανένα μονοπώλιο εδώ και χρόνια· κάτι περισσότερο από το 35% του ηλεκτρικού ρεύματος παράγεται και διακινείται από ιδιώτες που δραστηριοποιούνται στους χώρους των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και του φυσικού αερίου. Το ποσοστό υπερκαλύπτει τον κανόνα του 30% που προβλέπει η ευρωπαϊκή οδηγία προκειμένου να υπάρχουν στοιχειώδεις όροι ανταγωνισμού.

Το τέλος των διλημμάτων

image for this post

του Νίκου Μάστορα Γκουλέμα

Αν είναι κάτι που με έχει ενοχλήσει σε αυτές τις ευρωεκλογές, είναι η απειλή. Ένα εκβιαστικό δίλημμα που προσπαθεί να χειραγωγήσει την ψήφο μας με τρόπο που δεν νομίζω πως τιμά ούτε την νοημοσύνη, μα ούτε και την δημοκρατία μας.

Σαμαράς ή δραχμή; Τσίπρας ή μνημόνιο; Βενιζέλος ή …αστάθεια; Και δεν είναι κάτι καινούργιο. Εδώ και δεκαετίες -σχεδόν σε όλη την μεταπολίτευση- έτσι πορευτήκαμε. Από το Καραμανλής ή τανκς μέχρι το σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα, ο τρόπος με τον οποίο ωθούμασταν προς την μία ή την άλλη μεριά, ήταν εξ’ ορισμού στρεβλός.

Μόνος στο παραβάν

image for this post

του Νίκου Μάστορα Γκουλέμα

Δύσκολο πράγμα η δημοκρατία. Χρειάζεται ευθύνη και συμμετοχή όλων για να λειτουργήσει σωστά. Αυτό όμως είναι και η απαράμιλλη ομορφιά της· η ευθύνη και η συμμετοχή όλων. Από τις μεγαλύτερες παρεξηγήσεις της δικής μας δημοκρατίας είναι αυτή της αποχής και της -όποιας- αξίας της. Δεν υπάρχει αποχή στην δημοκρατία, παρά μόνο αποδοχή· αποδοχή ότι κάποιος άλλος θα επιλέξει για εσένα. Κάποιος άλλος που δεν σε ρώτησε, δεν σε νοιάστηκε, δεν σε ξέρει και δεν το επιλέγει καν· εσύ το επιλέγεις.

Μπούκουρας, ο έλληνας που μεγαλώναμε (μονολογώντας)

image for this post

Ποιος νόμος και κουραφέξαλα; Ξέρεις με ποιον μιλάς; 

Οδηγώ από τα 16 μου χωρίς δίπλωμα και θα χαμπαριάσω εγώ αυτουνούς;

Αλώνιζα στην περιοχή και μιλούσα απευθείας με όλους τους κομματάρχες και ήμουν αφεντικό και θα μου τη βγούνε τώρα. Ίσα ρε...

Μου χρωστάνε, δεν τους χρωστάω.

Οι κολώνες της πόλης μου ακόμη έχουν τα δακτυλικά μου αποτύπωματα από τις μαραθώνιες αφισοκολλήσεις μου.

Ήμουν πράσινος ρε, πασόκος στα χρόνια του κραταιού συνδικαλισμού. Άμα χρειαστεί, μπορώ να ξαναγίνω...ό,τι χρειαστεί.

Αρκετά έκανα τον νεροκουβαλητή.

Αυτοδιοικητική στρουθοκάμηλος

image for this post

*του Νίκου Μάστορα Γκουλέμα

Είναι τουλάχιστον ανεπαρκής ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται ο δημόσιος διάλογος λίγες μέρες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές· ένθεν εκείθεν.

“Κουλιαριάστηκαν” οι μέρες θα έλεγε η γιαγιά μου, αλλά μόλις τρεις εβδομάδες προ των εκλογών δεν έχουμε ακόμα μιλήσει για το δια ταύτα τους. Μοναχά ποιος “βάζει” με ποιον, ποιος συναντήθηκε με ποιον, ποιος συνέφαγε με ποιον και ποιος ήπιε καφέ με ποιον. Πολιτικό κουτσομπολιό και στα διαλείμματα τεχνητές ψηφοθηρικές εντάσεις, σαν άλλη επαναστατική γυμναστική.

Σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο πολιτικό σταυροδρόμι όπου οι επόμενες διοικήσεις Δήμων και Περιφέρειας θα κληθούν να διαχειριστούν εξαιρετικά σημαντικά θέματα, εμείς επιμένουμε να αναλωνόμαστε στην συγκρότηση των ψηφοδελτίων, κι όχι με τα χαρακτηριστικά τους, τις θέσεις τους και το εάν και κατά πόσο αυτά θα είναι αντιπροσωπευτικά και αποτελεσματικά.

Συμπαραστάτης του δημότη (πολίτη) &της επιχείρησης.Ένας θεσμός για τους πολίτες της Δ. Μακεδονίας,που δεν πρέπει πάλι να χαθεί

image for this post

Συγγραφέας: Βρίκος Ζήσης, δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω, LL.M. 

Με την έλευσή του, ο «Καλλικράτης» πέραν των, τότε, νεωτερισμών, εισήγαγε μια χρυσή ευκαιρία, θεσμοθετώντας μια πραγματική ασφαλιστική δικλείδα γρήγορης αναφοράς και επίλυσης προβλημάτων που οφείλονται σε φαινόμενα κακοδιοίκησης των Δήμων και των Περιφερειών. Διαβάζοντας τον Ν. 3852/2010, ο νεοπαγής για τα τότε αυτοδιοικητικά δεδομένα, Συμπαραστάτης.. «δέχεται καταγγελίες άμεσα θιγόμενων πολιτών και επιχειρήσεων για κακοδιοίκηση των υπηρεσιών του δήμου (περιφέρειας), των νομικών του (της) προσώπων και των επιχειρήσεών του (της) και διαμεσολαβεί προκειμένου να επιλυθούν τα σχετικά προβλήματα, ενώ είναι υποχρεωμένος να απαντά εγγράφως ή ηλεκτρονικά εντός τριάντα (30) ημερών στους ενδιαφερόμενους»

Οι ποταμοί και οι ιταμοί

image for this post

Να ξεκαθαρίσω πρώτα πως για “Το ποτάμι” του Σ. Θεοδωράκη δεν έχω την παραμικρή ιδέα. Όπως οι περισσότεροι άλλωστε. Δεν έχω ιδέα τι θα πρεσβεύει, σε τι θα πιστεύει και πώς θα προσπαθεί γι΄αυτό. Έτσι δεν μπορώ να τοποθετηθώ εκφέροντας γνώμη με κανένα τρόπο· ακόμα κι αν …υποπτεύομαι κάποια πράγματα, θα περιμένω να κρίνω θέσεις και λεγόμενα· όχι υποθέσεις.

Μπορώ όμως να μοιραστώ την -όχι και τόσο μεγάλη- έκπληξή μου για την «υποδοχή» που επιφύλαξε η ηλεκτρονική -και όχι μόνο- δημοσιολογία της χώρας (ανώνυμη ως επί το πλείστον) στο νέο εγχείρημα του Σ. Θεοδωράκη. Κακοπροαίρετη ειρωνία, άφθονος μηδενισμός και -πραγματικά- τρομερή προσπάθεια για αποδόμηση σε ό,τι έχει πετύχει μέχρι σήμερα σαν δημοσιογράφος.

Εν όψει δημοτικών εκλογών και συναφών διαδικασιών

image for this post

Παρασκήνια, ονόματα και λίστες με πιθανούς υποψηφίους να κατακλύζουν κουβέντες σε πηγαδάκια, μέσα μαζικής ενημέρωσης, και ένας μηχανισμός να δίνει και να παίρνει στο γνωστό επικοινωνιακό παιχνίδι του promotion – marketing και της επικοινωνιακής πολιτικής. Είναι γραφικό και συνάμα απογοητευτικό να βλέπεις ανθρώπους του παλαιωμένου πολιτικού συστήματος να σηκώνουν τη σημαία της ανεξαρτησίας. Ένας τρόπος απεμπλοκής από τα ένοχα λάθη του παρελθόντος και της μεταπολιτευτικής εξέλιξης των πραγμάτων. Λόγω έλλειψης ημέρας ανεξαρτησίας για τη χώρα μας (εξαιρείται η 28η Οκτωβρίου και η 25η Μαρτίου που και εκεί σηκώνει κουβέντα) προτείνω σαν επίσημη μέρα ανεξαρτησίας την 25η Μαΐου 2014. Όλοι ανεξάρτητοι και όλοι απαλλαγμένοι από τον παλαιό κομματικό μανδύα της διαπλοκής, της διαφθοράς και της νοοτροπίας.

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου